Pochodził z krakowskiej rodziny o lwowsko-wiedeńskich korzeniach. Absolwent II Liceum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie. Uczęszczał też do szkoły muzycznej, gdzie uczył się gry na skrzypcach. Kolejną pasją późniejszego aktora był sport. Był nawet reprezentantem Polski juniorów w szermierce.

Porzucił jednak sport dla aktorstwa. Po ukończeniu krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w 1960 roku związał się z Teatrem im. Słowackiego, w którym zadebiutował rolą w "Sławnej historii o Troilusie i Kresydzie" Szekspira. W 1964 roku został aktorem Starego Teatru im. Modrzejewskiej w Krakowie, gdzie zetknął się z wielkimi reżyserskimi indywidualnościami - Konradem Swinarskim, Jerzym Jarockim i Józefem Szajną. W 1973 roku przeniósł się do Warszawy. Początkowo związał się z Teatrem Współczesnym. Po roku zamienił go na Teatr Ateneum im. Jaracza (1973-1976). Przez 10 lat występował w Teatrze Studio (1982-1992). Najsilniej Walczewski związany był z Teatrem Dramatycznym, gdzie grał - z przerwami - przez prawie 30 lat, od 1976 do 2004 roku. Zagrał tu swoje głośne role w spektaklach: "Król Lear" Szekspira w reżyserii Jerzego Jarockiego (1977), "Nocy listopadowej" Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Macieja Prusa (1978); "Hamlecie" Szekspira w realizacji Gustawa Holoubka (1979); "Szaleństwie Jerzego III" Alana Bennetta w reżyserii Filipa Bajona (1994) oraz "Ansloschung - Wymazywanie" Thomasa Bernharda w realizacji Krystiana Lupy (2001).

W filmie zadebiutował trzy lata po skończeniu studiów aktorskich. W 1963 r. zagrał w filmie "Pasażerka" Andrzeja Munka. Grał potem u wielu wybitnych polskich reżyserów, m.in. u Wajdy w "Weselu" i "Ziemi Obiecanej", u Jerzego Antczaka w "Nocach i dniach", u Jerzego Hoffmana w filmie "Do krwi ostatniej " oraz zabójcę Gabriela Narutowicza u Jerzego Kawalerowicza w "Śmierci prezydenta".

Walczewski stworzył także znakomite kreacje komediowe. Dwukrotnie zagrał w komediach Juliusza Machulskiego w "Vabank2" i " Kingsajz" oraz w sitcomie "13 posterunek". Ma też na swoim koncie seriale " Polskie Drogi", "Bank nie z tej ziemi", "Ekstradycja 3" i "Wiedźmin".

Ponadto miał wiele znakomitych ról w Tetrze Telewizji. Zagrał m.in. tytułową rolę w „Karierze Artuta Ui”, Eryka XIV z dramatu Augusta Strinberga (1979) i Kreona w „Antygonie”. Wystąpił też m.in. w spektaklach „Elżbieta Królowa Anglii (1984), w „Grze miłości i śmierci”, w „Trzech siostrach”, Czarownicach z Salem (1979), „Damach i huzarach” i tytułowym „Don Kichocie” zrealizowanym na podstawie Michaiła Bułhakowa

W ostatnich latach wycofał się z pracy zawodowej z powodu choroby Alzheimera.

Prywatnie był mężem znanej aktorki Małgorzaty Niemirskiej.

Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie