Od połowy lat siedemdziesiątych zaangażował się w działalność opozycyjną. W latach 1977-1978 działał w Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W latach osiemdziesiątych uczestniczył w Ruchu Młodej Polski. Był działaczem Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, Komitetu Samoobrony Chłopskiej i Ruchu Młodej Polski. W latach 1977-80 był współwydawcą Biblioteki Historycznej i Literackiej. W latach 1981-83 pracował w NSZZ "Solidarność" Regionu Mazowsze. W latach 1984-1989 był redaktorem Wydawnictwa Archidiecezji Warszawskiej.

W 1989 r. został doradcą w Urzędzie Rady Ministrów. Od 1989 r. należał do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. W 1991 roku został posłem na Sejm RP I kadencji z ramienia Wyborczej Akcji Katolickiej. W 1996 roku został wybrany na funkcję prezesa Zarządu Głównego Zjednoczenia Chrześcijańsko - Narodowego. Jako szef ZChN współtworzył Akcję Wyborczą Solidarność i w 1997 r. wygrał wybory parlamentarne. W Sejmie III kadencji był członkiem Klubu Parlamentarnego Akcji Wyborczej Solidarność, a następnie Klubu Parlamentarnego PiS. Zasiadał w Komisji Spraw Zagranicznych, był inicjatorem wielu projektów ustaw i inicjatyw politycznych.

W marcu 2001 złożył rezygnację z członkostwa w ZChN i wraz z m.in. Markiem Jurkiem i Wiesławem Walendziakiem tworzył nową formację polityczną - Przymierze Prawicy. Po podpisaniu porozumienia wyborczego pomiędzy Przymierzem Prawicy a Prawem i Sprawiedliwością, Piłka wystartował w wyborach parlamentarnych z listy PiS i w 2001 roku został posłem IV kadencji. W tym samym roku stanął na czele komitetu założycielskiego stowarzyszenia społecznego Liga Konserwatywno-Narodowa.

W V kadencji przewodniczył Polsko-Tajwańskiemu Zespołowi Parlamentarnemu. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bezskutecznie ubiegał się o mandat senatora z list komitetu Marka Jurka (Prawicy Rzeczypospolitej).

Ukończył Wydział Nauk Humanistycznych KUL oraz studia podyplomowe z zakresu geopolityki i międzynarodowych stosunków gospodarczych w Georgetown University.