W połowie lat 80. zakładała w Berlinie wschodnim organizacją Solidarny Kościół. Była inicjatorką "telefonu kontaktowego" dla rozproszonych grupek opozycyjnych. Od 1988 r. działała w Inicjatywie na rzecz Pokoju i Praw Człowieka. Po zjednoczeniu Niemiec przez dwa lata pełniła funkcję ministra oświaty w Brandenburgii. Podała się do dymisji, bo nie chciała współpracować z oskarżonym o współpracę ze Stasi premierem Manfredem Stolpem. Kierowała partią Sojusz 90/Zieloni. We wrześniu 2000 r. została szefową "Instytutu Gaucka". Zaproponował ją na to stanowisko sam Joachim Gauck.

Absolwentka handlu zagranicznego i 5-letnich studiów dla ewangelickich katechetów