W 1997 r. na mistrzostwach świata w Atenach zdobyła złoty medal w biegu na 100 m oraz w sztafecie 4x100m. Rok później wygrała klasyfikację Pucharu Świata (na 100 m i 200 m). Zwyciężyła wówczas w 35 z 36 startów. W 1999 r. sięgnęła po złote medale mistrzostw świata na 100 m i 200 m oraz brązowy w skoku w dal. Na igrzyskach w Sydney wywalczyła trzy tytuły mistrzowskie: na 100 m, 200 m i w sztafecie 4x400 m. Była też trzecia w skoku w dal i w sztafecie 4x100 m.
Rok później zdobyła dwa złote medale (na 100 m i 200 m) na mistrzostwach świata w Edmonton.
Zdyskwalifikowana na 2 lata po wykryciu afery z kanadyjskim laboratorium BALCo, powróciła na olimpijską arenę w 2004 r. w Atenach. Jednak bez większych sukcesów. Sztafeta 4x100 została zdyskwalifikowana ze względu na złe podanie pałeczki, a w skoku w dal zajęła 5 miejsce.
W 2006 r. została skarżona o stosowanie niedozwolonych środków dopingujących (erytropoetyny – EPO), a następnie oczyszczona z zarzutów.
Dla jej kariery sportowej zabójcza okazał się trwająca ponad cztery lata, sprawa sądowa afery BALCo, w trakcie których Jones zaprzeczała zarzutom o stosowanie niedozwolonego dopingu. Kiedy we wrześniu 2007 roku wyszły na jaw jej prywatne listy, w których przyznała się do stosowania dopingu, Jones nie pozostało nic innego jak przyznać się do kłamstwa. 6 października Jones przyznała się, że stosowała doping w latach 1999-2001 i składała w tej sprawie fałszywe zeznania. Miesiąc później Międzynarodowe Stowarzyszenie Federacji Lekkoatletycznych unieważniło wszystkie jej wyniki od września 2000 r. Musiała zwrócić zdobyte medale i nagrody, także finansowe. W styczniu 2008 została skazana na pół roku więzienia za składanie fałszywych zeznań
Była żoną C. J. Huntera, mistrza świata w pchnięciu kulą. Obecnie (od 2007 roku) jej mężem jest Obadele Thompson.

Jest absolwentką Uniwersytetu Karoliny Północnej