D`alema rozpoczął polityczną aktywność w 1963 roku. Dołączył wtedy do "Italian Young Communists' Federation" (młodzieżówki komunistycznej). W 1975 roku został wybrany sekretarzem generalnym tej organizacji. Piastował tę funkcje do 1980 roku.

W 1986 roku dostał prace w sekretariacie Partii Komunistycznej, a w rok później został wybrany do włoskiego parlamentu (Camera dei deputati). Po 1989 roku zaangażował się w proces transformacji Włoskiej Partii Komunistycznej w Demokratyczną Partię Lewicową (Democratic Party of the Left)

W 1992 roku D`Alema został przewodniczącym klubu parlamentarnego Demokratycznej Partii Lewicowej. Dwa lata później, został wybrany sekretarzem generalnym tej partii.

5 lutego 1997 roku dostał nominację na szefa Komitetu Reform Ustrojowych. 4 listopada 1997 roku komitet przedłożył dwóm izbom parlamentu zarys reformy włoskiej konstytucji

21 października 1998 roku został premierem rządu. Sprawował ten urząd do grudnia 2000 roku.

Później został przewodniczącym Demokratycznej Partii Lewicowej. W październiku 2003, na 22 Międzynarodowym Kongresie Socjalistycznym (Congress of the Socialist International) w Sao Paulo wybrano go wiceprezydentem socjalistów.

W 2004 roku został członkiem Parlamentu Europejskiego. Piastuje tam stanowisko szefa grupy ds. relacji pomiędzy UE i Mercosur.

Jest także przewodniczącym "Fondazione di cultura politica Italianieuropei"

Studiował filozofię na Uniwersytecie w Pizie

Napisał ponad 10 książek, m. in. "The last Time in Moscow" oraz "Beyond Fear".