O pracy misyjnej marzyła już od 12. roku życia. W wieku 18 lat wstąpiła do zakonu Sióstr Loretanek w Irlandii, przyjmując imię po francuskiej karmelitance bosej, Teresie od Dzieciątka Jezus. Od razu trafiła do Indii (1928 r.), gdzie odbyła nowicjat. Pracowała tam najpierw w Dardżilingu, a następnie - od 1929 w katolickiej szkole dla dziewcząt w Kalkucie, której została później dyrektorką.
Dwadzieścia lat później uzyskała zgodę papieża Piusa XII na opuszczenie zakonu loretańskiego. Przyjęła wówczas obywatelstwo indyjskie i założyła zakon Sióstr Misjonarek Miłości, których strojem zakonnym stało się charakterystyczne białe sari z niebieskim obrzeżem. W wynajętych dwóch pokojach pomagała chorym i umierającym najbiedniejszym mieszkańcom Indii oraz porzuconym dzieciom. Nowe zgromadzenie zostało zatwierdzone 7 października 1949 r. przez arcybiskupa Kalkuty, a 1 lutego 1965 przez Stolicę Apostolską. Misjonarki miłości prowadzą w Indiach i na całym świecie sierocińce, domy dla chorych i umierających.
"Kochanie i troszczenie się o biednych i opuszczonych przynosi mi ogromną radość i spełnienie (...). Biedni nie potrzebują naszego współczucia i litości. Potrzebują naszej miłości i zrozumienia" - mówiła. Uważała też, że oprócz biedy i głodu najważniejszymi problemami są samotność i zaniedbywanie drugiego człowieka. "Samotność to także rodzaj głodu (...). Głodu ciepła i uczucia. Dużo trudniej go zaspokoić niż głód kawałka chleba" - twierdziła. Była zdeklarowaną przeciwniczką aborcji, eutanazji i antykoncepcji, którym czynnie się sprzeciwiała.

W 1979 roku Matka Teresa została laureatką pokojowej nagrody Nobla. W 1996 roku otrzymała honorowe obywatelstwo amerykańskie od ówczesnego prezydenta Billa Clintona.

W latach 80. Matka Teresa zaczęła mieć kłopoty ze zdrowiem. Z tego też względu w marcu 1997 roku, na kilka miesięcy przed śmiercią, zrezygnowała z kierowania zakonem Misjonarek Miłości.
Matka Teresa została beatyfikowana w październiku 2003 roku przez papieża Jana Pawła II. Do beatyfikacji wybrano przypadek uzdrowienia chorej na raka kobiety z Indii. Beatyfikacja Matki Teresy była najszybszą beatyfikacją w Kościele katolickim. Proces beatyfikacyjny rozpoczął się już półtora roku od jej śmierci, a nie - jak nakazuje prawo kanoniczne - po upływie co najmniej pięciu lat. Zaledwie sześć lat po śmierci zakonnica została błogosławioną. Obecnie, jak twierdzi włoska agencja ANSA, Watykańska Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych poszukuje przypadku cudu, dzięki któremu można będzie ogłosić Matkę Teresę świętą w 10. rocznicą jej śmierci. Trwa sprawdzanie kilku przypadków.

Oprócz Nagrody Nobla Matka Teresa była laureatką kilkudziesięciu nagród krajowych i międzynarodowych, m. in. najwyższych odznaczeń Indii, USA, b. ZSRR i Anglii pokojowej Nagrody Jana XXIII (1971), Klejnot Indii (1980), tytuł doktora honoris causa prawa (1975) i medycyny (1981), a także doktorat honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego (1993). Włoskie dzieci przyznały jej Order Uśmiechu