Polski wojskowy, generał broni. Mówi się, że jest człowiekiem o szerokich znajomościach, i że karierę zawdzięcza „brylowaniu na salonach” i że częściej można go było spotkać na przyjęciach i na korcie tenisowym, niż w pracy czy na poligonie. Był związany z Pałacem Prezydenckim. Przyjaźnił się z gen. Edwinem Rozłubirskim, prawą ręka gen. Czesława Kiszczaka.
Data urodzenia: 1951-06-19 Miejsce urodzenia: [PL] Krapkowice
Jest specjalistą w zakresie zadań powietrzno-desantowych i specjalnych. Stał na czele 6. Brygady Powietrzno-Desantowej i 25. Dywizji Kawalerii Powietrznej. W latach 1990-1991 dowodził Polskim Kontyngentem Wojskowym ONZ w Syrii i brygadą polsko-nordycką w Bośni i Hercegowinie. W 1993 r. został szefem logistyki w Polskiej Misji Pokojowej ONZ w Saharze Zachodniej. Sześć lat później objął stanowisko dowódcy Pionu Szkolenia i Ćwiczeń Kwatery Głównej Sojuszniczych Sił Zbrojnych NATO w Europie (SHAPE) w Mons. W maju 2002 r. został zastępcą dowódcy 3 Międzynarodowego Korpusu Armijnego NATO, z dowództwem na terenie Turcji. Od stycznia do lipca 2004 r. przewodził Wielonarodowej Dywizji Sił Stabilizacyjnych w Iraku. Od sierpnia 2004 r. do sierpnia 2007 r. był dowódcą 2 Korpusu Zmechanizowanego.
1979 r. - kapitan, 1993 r. - pułkownik, 1996 r. - generał brygady, 2002 r. - generał dywizji, 2004 r. - generał broni