Od 1969 r. pracuje w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W 1974 r. obronił doktorat i został przeniesiony na stanowisko adiunkta. W 1981 r. stanął na czele Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność" w Akademii Górniczo-Hutniczej. W 1985 r. uzyskał tytuł doktora habilitowanego i został nominowany na stanowisko docenta.

Od 1988 r., przez trzy lata był kierownikiem Zakładu Chemii Krzemianów AGH, który sam zorganizował. W latach 1988-1991 był zastępcą dyrektora Instytutu Inżynierii Materiałowej AGH, a w latach 1990-1993 prodziekanem Wydziału Inżynierii Materiałowej AGH. Od 1991 r. był ponownie kierownikiem Zakładu Chemii Krzemianów, który w 1993 roku został przekształcony w Katedrę Chemii Krzemianów i Związków Wielkocząsteczkowych, której kierownikiem był do 1996 r. i następnie od 2000 r. do dziś.

W latach 1993-1997 pełnił funkcję rektora AGH oraz wiceprzewodniczącego Kolegium Rektorów Szkół Wyższych Krakowa. Był także przewodniczącym Konferencji Rektorów Polskich Uczelni Technicznych. W latach 1997-2000 był ministrem edukacji narodowej w rządzie Jerzego Buzka.

Jego nazwisko łączone jest z reformą systemu oświaty z 1999 roku.

Jest autorem ok. 100 publikacji naukowych z dziedziny fizykochemii krzemianów i spektroskopii oscylacyjnej.

Ukończył Wydział Matematyczno-Fizyczno-Chemiczny Uniwersytetu Jagiellońskiego (1969 r.). Jest profesorem nauk chemicznych