Turecki pisarz, laureat literackiej Nagrody Nobla. Oskarżony o "obrazę narodu tureckiego" za to, że ośmielił się poruszać sprawę tureckich mordów na na Ormianach i Kurdach z początku XX w.
W 1974 roku ukazała się jego pierwsza powieść "Karanlik ve Isik" ("Światło i mrok"). W "Cevdet bey ve ogullari" ("Dżevdet bej i jego synowie") z 1982 roku autor nawiązuje do losów swojej rodziny. Rok później pojawiła się "Sessiz ev" ("Cichy dom") - powieść przedstawiającą losy trzech generacji rodziny stambulskich handlarzy. Międzynarodową sławę przyniosła mu historyczna powieść "Beyaz kale" ("Biała twierdza") z 1985 roku, w której Pamuk opisuje więź łączącą weneckiego niewolnika z jego tureckim panem. Czwarta z kolei powieść, "Kara kitab" ("Czarna księga"), uważana jest za jedną z najbardziej kontrowersyjnych, ale i najlepszych powieści współczesnej tureckiej prozy. Na podstawie tej książki Pamuk napisał scenariusz do filmu "Gizli yuz" ("Sekretna twarz"), wyreżyserowanego przez Omera Kavura. Ten scenariusz został następnie wydany jako osobna książka. "Yeni Hakat" ("Nowe życie"). W swojej następnej powieści - "Benim adim Kirgizi" ("Na imię mi czerwień") z 1998 roku - Pamuk opisuje życie i sztukę osmańskich mistrzów miniatur w XVI wieku. Ta historyczna powieść przyniosła mu prestiżową nagrodę International IMPAC Dublin Literary Award. W 2002 roku napisał kolejną powieść - "Śnieg" - uznaną przez krytyków za analizę źródeł terroryzmu. To jedyna powieść Pamuka przełożona na język polski. W 2005 roku Pamuk odebrał doroczną Nagrodę Pokojową Niemieckich Księgarzy.
Orhan Pamuk nie jest postacią zbyt popularną we własnej ojczyźnie. Jesienią 2005 roku, po tym jak odważył się poruszyć na forum międzynarodowym temat masowych mordów dokonanych przez Turków na Ormianach i Kurdach na początku XX wieku, wytoczono mu proces o "obrazę narodu tureckiego". Proces Pamuka odbił się szerokim echem na świecie. Parlament Europejski zapowiedział, że wyśle na rozprawy swojego obserwatora. Protestowali pisarze z całego świata, m.in. Jose Saramago, Gabriel Garcia Marquez, Umberto Eco, Carlos Fuentes, Mario Vargas Llosa. Ostatecznie w styczniu tego roku sprawę umorzono.
12 października 2006 roku Pamuk został laureatem literackiej Nagrody Nobla. Jak napisała w uzasadnieniu werdyktu Szwedzka Akademia Królewska nagrodzono pisarza, który "w poszukiwaniu melancholijnej duszy swojego rodzinnego miasta odkrył nowe symbole zderzenia i przenikania się kultur".
Otrzymał też prestiżową nagrodę International IMPAC Dublin Literary Award za książkę "Benim adim Kirgizi" ("Na imię mi czerwień")