W latach 1987-1999 pracował jako instruktor harcerski, ostatnio w stopniu harcmistrza w ZHR. Od 1990 r., przez 13 lat pełnił mandat radnego Warszawy. W latach 1996-1999 był asystentem w Zakładzie Kryminologii Instytutu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk, następnie dyrektorem Warszawskiego Centrum Pomocy Rodziny, a od 2002 r. dyrektorem Biura Polityki Społecznej Urzędu m.st. Warszawy.

Od 30 listopada 2005 r. do 7 sierpnia 2006 r. pracował jako sekretarz stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej, a także jako Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych. Od 7 lutego 2007 r. pełnił funkcję podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

1 czerwca 2007 r. został powołany przez premiera Jarosława Kaczyńskiego na stanowisko prezesa ZUS. Stanowisko to stracił 26 listopada 2007 roku odwołany przez premiera Donalda Tuska.

Od 11 grudnia 2007 doradca prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Zginął pod Smoleńskiem w katastrofie rządowego TU 134 lecącego na uroczystości 70. rocznicy mordu katyńskiego. Paweł Wypych w chwili śmierci miał 42 lata, był żonaty, osierocił dwoje dzieci.

Ukończył studia w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji oraz na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, a także studia podyplomowe z organizacji pomocy społecznej na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW, oraz z zarządzania w administracji publicznej w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego.

Ukończył studia w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji oraz na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, a także studia podyplomowe z organizacji pomocy społecznej na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW, oraz z zarządzania w administracji publicznej w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego.