W latach 80. działał w opozycji, m. in. drukował bibułę. Był członkiem Niezależnego Zrzeszenia Studentów.

W trakcie obrad Okrągłego Stołu w 1989 roku negocjował w zespole ekspertów ds. szkolnictwa wyższego. Przez dwa lata był doradcą ministra edukacji narodowej Henryka Samsonowicza.

W 1991 roku został posłem Sejmu I kadencji w listy Unii Demokratycznej. Jednocześnie rozpoczął pracę jako starszy asystent w Szkole Głównej Handlowej. W 1992 roku odszedł z partii razem z Aleksandrem Hallem i Kazimierzem Michałem Ujazdowskim. Z tym ostatnim założył Koalicję Konserwatywną.

W 1996 roku rozstał się z SGH i zaczął kierować firmą konsultingową zajmującą się doradztwem personalnym.

Polityczną działalność kontynuował jeszcze w AWS, SKL i Przymierzu Prawicy. Członkiem PiS został, kiedy partia ta połączyła się z Przymierzem Prawicy.

W 2002 roku został członkiem Zarządu Głównego PiS, a także członkiem Zarządu Województwa Mazowieckiego.

W wyborach parlamentarnych w 2005 roku dostał ponad 14 tys. głosów i zdobył po raz drugi mandat poselski. Partia powierzyła mu w Sejmie kierowanie Komisją Spraw Zagranicznych.

W 2007 roku był wymieniany wśród kandydatów na następcę Marka Jurka na stanowisku marszałka Sejmu. Ostatecznie funkcję tę objął Ludwik Dorn. Zalewski został natomiast wiceprezesem partii.

4 lipca 2007 r. został czasowo zawieszony w prawach członka partii przez premiera Jarosława Kaczyńskiego. Powodem postępowania dyscyplinarnego wobec Zalewskiego miały być jego wypowiedzi kwestionujące politykę zagraniczną państwa.

W październiku 2007 roku po raz kolejny został posłem PiS, otrzymując 35 524 głosy. W listopadzie tego samego roku zrezygnował z funkcji wiceprezesa PiS. Wcześniej przekazał Jarosławowi Kaczyńskiemu "memoriał" z postulatami pewnych reform i zmian w sposobie sprawowania przywództwa. 12 grudnia 2007 roku wraz z Kazimierzem Ujazdowskim zrezygnował z członkostwa w PiS.

Ukończył studia w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego