Były generał i dowódca V zmiany Wielonarodowej Dywizji Centrum. Okres jego dowodzenia tą dywizją zaliczał się do najspokojniejszych - w tym czasie nie zginął tam żaden żołnierz: ani z polskiego kontyngentu, ani z pozostałych 14 krajów tworzących dywizję. Był to też czas budowy dobrych stosunków z iracką ludnością i tamtejszą armią.
Data urodzenia: 1955 Miejsce urodzenia: [PL] Ciechanów (Ciechanow)
Początkowo służył w Pułku Czołgów w Lidzbarku Warmińskim. W 1980 r. objął stanowisko dowódcy kompanii czołgów w Morągu. Po niespełna trzech latach został szefem Sztabu Batalionu Czołgów stacjonującego w tym mieście. W 1984 r. został wyznaczony na stanowisko Oficera Operacyjnego sztabu 15. Dywizji w Olsztynie. Po powrocie ze studiów w Moskwie objął stanowisko zastępcy dowódcy 28. Pułku Czołgów w Czarnym. W latach 1991-1992 pełnił służbę jako dowódca 36. Pułku Zmechanizowanego w Trzebiatowie. Brał czynny udział w przeformowaniu tego pułku w 3. Brygadę Pancerną, której został dowódcą. W 1994 roku dowodzona przez niego brygada została zrestrukturyzowana, dostosowana do współdziałania z siłami NATO i zmieniła nazwę na 36. Brygadę Zmechanizowaną.
W 1996 roku płk Czerwiński został wyznaczony na stanowisko szefa Sztabu 12. Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie. W 2000 r. został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 12. Dywizji Zmechanizowanej. W 2003 r. był pierwszym polskim dowódcą prowadzącym wielonarodowe ćwiczenie dowódczo-sztabowe pod kryptonimem "Cristal Eagle".
15 sierpnia 2003 r. został awansowany do stopnia generała brygady. Był zastępcą dowódcy Międzynarodowej Dywizji Sił Stabilizacyjnych w Iraku, gdy dywizją dowodził gen. Mieczysław Bieniek. Po powrocie do kraju został awansowany do stopnia generała dywizji. Od sierpnia 2004 r. dowodził 1. Warszawską Dywizją Zmechanizowaną im. Tadeusza Kościuszki.
W lipcu 2005 r. wrócił do Iraku - jako dowódca V zmiany Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe. Za tę służbę USA odznaczyły gen. Czerwińskiego medalem "Legion of Merit". Po powrocie w lutym 2006 r. do kraju gen. Czerwiński został na nowo dowódcą 1. Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej.
Od grudnia 2007 r. jest sekretarzem stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej. Do jego obowiązków należy nadzór nad modernizacją sił zbrojnych oraz ich infrastrukturą. Zaprzecza, by miał być odpowiedzialny za przygotowanie programu wycofania z Iraku Polskiego Kontyngentu Wojskowego.
Jest żonaty, ma syna Andrzeja, który jest oficerem WP oraz córkę Annę. W czasie wolnym z zamiłowaniem uprawia sport, słucha muzyki poważnej, a także pasjonuje się myślistwem.