Z pochodzenia Ormianin, z wykształcenia historyk, z zamiłowania dziennikarz i kucharz. Jak twierdzi zaczął gotować, mając 15 lat. Jego autorytetem kulinarnym była wówczas i jest nadal jego matka. "Dom był pełen przedwojennych gazet, książek i przepisów" - mówi Makłowicz.
Dorosłe zainteresowanie kuchnią zaczęło się na historii, na która przeniósł się z prawa (historii nie ukończył; nie obronił pracy magisterskiej). Jak sam mówi, dostrzegł wówczas związki historii powszechnej z historią kulinariów. Swą przygodę z dziennikarstwem zaczynał od współpracy z krakowskim dodatkiem "Gazety Wyborczej", dla której pisał recenzje kulinarne, m.in. "Jadłem w...".
Dzięki Agorze zaistniał w telewizji. Jak wspomina, w czasach, gdy Agora miała jeszcze plany telewizyjne, nakręciła pilota kulinarnego z Makłowiczem. Taśma trafiła do jakiegoś producenta i Makłowicz znalazł się w "Kawie czy herbacie".
Po czterech latach równoległej pracy dla telewizji i "Gazety" został zwolniony z tej ostatniej, ponieważ - jak argumentowano - jego cotygodniowe recenzje z restauracji są... mało krakowskie. Wraz z Piotrem Bikontem zaczęli wówczas prowadzić w formie dialogu listowego rubrykę w tygodniku "Wprost" "Makłowicz do Bikonta, Bikont do Makłowicza", a następnie w "Newsweek Polska" (od 2005).
Od 1998 r. prowadzi w 2. programie TVP cykl programów własnego pomysłu "Podróże kulinarne Roberta Makłowicza". Jak mówi, nie chodzi mu jedynie o prezentowanie przepisów kulinarnych. "Osadzam je w kręgu kulturowym, w którym powstają" - dodaje. Wydaje również książki z przepisami, przeplatane zabawnymi historyjkami na temat pochodzenia potraw.

Studiował historię

Publikacje książkowe:

* C.K. Kuchnia (1995)
* Zjeść Kraków. Przewodnik subiektywny" (2001) wspólnie ze Stanisławem Mancewiczem
* Dialogi języka z podniebieniem (2003) wspólnie z Piotrem Bikontem
* Czy wierzyć platynowym blondynkom? (2004)
* Podróże kulinarne Roberta Makłowicza. Smak Węgier (2006)
*Stół z niepowyłamywanymi nogami (2007) (współautor z Piotrem Bikontem)
*Fuzja Smaków. Podróże kulinarne Roberta Makłowicza (2007)