Studiował prawo w Turynie i Rzymie. Następnie zajął się działalnością naukową. Został profesorem nauk politycznych na Uniwersytecie Św. Piusa V w Rzymie. Był także profesorem i p.o. rektora Międzynarodowej Akademii w Liechtensteinie.

Polityczną działalność rozpoczął w Chrześcijańskiej Demokracji. Potem znalazł się w gronie założycieli Włoskiej Partii Ludowej.

Ludowców opuścił w 1995, gdy partia nie zaakceptowała jego propozycji wejścia w skład centroprawicowej koalicji z Silviem Berlusconim. Stanął wówczas na czele nowego ugrupowania o nazwie Zjednoczeni Chrześcijańscy Demokraci. W 2002 po zjednoczeniu się CDU z innymi partiami chadeckimi został prezydentem Unii Chrześcijańskich Demokratów i Centrum.

W latach 1994-2006 sprawował mandat posła do Izby Deputowanych XII, XIII i XIV kadencji. W okresie 1999-2001 zasiadał w Parlamencie Europejskim. Od 2006 do 2008 wchodził w skład Senatu XV kadencji. W przedterminowych wyborach w 2008 został ponownie wybrany do izby niższej parlamentu na XVI kadencję. W 2006 bez powodzenia ubiegał się o urząd burmistrza Turynu, przegrywając z pełniącym tę funkcję Sergiem Chiamparino.