W latach 1966-1968 był pracownikiem naukowo-dydaktyczny w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. Po marcu 1968 roku otrzymał na sześć lat zakaz pracy w zawodzie. Udało mu się jednak w tamtych latach obronić pracę doktorską.

W 1974 r. "zesłany" do pracy naukowo-dydaktycznej w filii UW w Białymstoku.
W latach 1981-84 był prorektorem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie.
Pracował też w Archiwum Państwowym, Spółdzielni "Izis", Spółdzielni Pracy "Lingwista", oraz w redakcji tygodnika "Forum". W latach 1990-1994 kierował redakcją miesięcznika historycznego "Mówią wieki".

Był też wykładowcą historii i stypendystą uniwersytetów i instytutów naukowych we Francji, Holandii i USA. Pełnił także funkcję dyrektora naukowego w Wyższej Szkole Nauk Społecznych w Paryżu.
Autor wielu książek i artykułów dotyczących nowożytnej i najnowszej historii Polski i Europy.
Karierę w MSZ rozpoczął od pracy na stanowisku wicedyrektora Departamentu Europy I od stycznia 1993 r., a następnie został jego dyrektorem, by awansować na podsekretarza stanu. W latach 1996-2001 był ambasadorem Polski we Francji. W lutym 2001 r. wraca na stanowisko podsekretarza stanu w MSZ. Od lutego 2002 r. do października 2005 r. ambasador Polski w Moskwie.

W październiku 2005 roku został ministrem spraw zagranicznych w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza. Złożył rezygnację z tej funkcji w kwietniu 2006 roku w proteście przeciw zawiązaniu przez PiS koalicji z Samoobroną. W maju 2006 roku Kazimierz Marcinkiewicz dymisję przyjął.

Zmarł w styczniu 2008 roku w wieku 66 lat po długiej i ciężkiej chorobie.

Znał francuski, angielski, niemiecki i rosyjski.

1995 r. - odznaczony orderem Palm akademickich - najwyższym odznaczeniem akademickim za zasługi dla kultury francuskiej

Absolwent historii na Uniwersytecie Warszawskim, od 1993 r. profesor nauk humanistycznych