Uważany za jednego z najwybitniejszych fizyków teoretycznych na świecie Hawking od początku swojej kariery zajmuje się kosmologią. Odkryciem, które zaważyło na rozwoju jego kariery naukowej było ustalenie, że wszechświat, zgodnie z ogólną teorią względności, musi mieć początek. Twierdzenie to zostało ogłoszone na początku lat 70, wtedy też Hawking skupił się za rozpracowywaniu fizyki czarnych dziur. W 1974 roku udowodnił, że czarne dziury mają niezerową temperaturę i emitują promieniowanie. Niedługo potem Hawking otrzymał profesorską nominację w dziedzinie matematyki na katedrze Lucasa na uniwersytecie w Cambidge. Zaczęto określać go mianem "nowego Einsteina" a jego książka pt. "Krótka historia czasu" stała się bestselerem. Hawking jest również autorem książek pt. "W poszukiwaniu teorii wszystkiego" oraz "Wszechświat w skorupce orzecha" (rok wydania: 2001).Od połowy lat 80 Hawking interesuje się kwantową teorią grawitacji. Wraz ze swoim przyjacielem Jamesem Hartle'em Hawking stworzył tzw. 'hipotezę braku brzegu', która określa warunki początkowe wszechświata. Jest laureatem drunastu doktoratów honoris causa.

Od 22 roku życia Stephen Hawking choruje na stwardnienie zanikowe boczne - przypadłość ta sprawiła, że jest on prawie całkowicie sparaliżowany, porusza się na wózku inwalidzkim, stracił zdolność mówienia. Ze światem porozumiewa się przy pomocy syntezatora mowy.
Hawking mimo choroby prowadzi bardzo aktywne życie zawodowe i rodzinne. Ma trójkę dzieci. Ożenił się po raz drugi. Ze swoimi wykładami podróżuje po całym świecie. Wystąpił również gościnnie w serialu telewizyjnym "Star Trek".

Od kwietnia 2007 roku sparaliżowany naukowiec, przygotowuje się do swojego, przewidywanego na 2009 rok, lotu w kosmos.

Studiował fizykę w Oxford, następnie zaś przeniósł się na astronomię na Uniwersytet Cambridge. W 1966 roku uzyskał doktorat za pracę 'Properties of the Expanding Universe'. Ostatecznie trafił do Gonville i Caius Collage, gdzie pozostał jako członek wydziału matematyki stosowanej oraz Instytutu Astronomii Teoretycznej.

Wybrane publikacje:

* 2007 "Jeszcze krótsza historia czasu"
* 2004 "Wszechświat w skorupce orzecha"
* 2004 "Ilustrowana teoria wszystkiego"
* 2003 "Teoria wszystkiego"
* 2002 "Przyszłość czasoprzestrzeni"
* 1993 "Czarne dziury i wszechświaty niemowlęce oraz inne eseje"
* 1988 "Krótka historia czasu. Od Wielkiego Wybuchu do czarnych dziur" - została przetłumaczona na 40 języków i wydana w niemal 10 min egzemplarzy,

Jest laureatem dwunastu doktoratów honoris causa.