W latach 1975-79 - przewodnicząca sądu miejscego w stolicy Iranu. Była jedną z pierwszych kobiet w tym kraju na stanowisku sędziowskim. Zmuszona do rezygnacji po rewolucji islamskiej. Po ustąpieniu została adwokatem, prowadzi także prace akademickie na macierzystej uczelni. Założycielka i przewodnicząca Stowarzyszenia na Rzecz Praw Dziecka w Iranie. Autorka wielu książek poświęconych tematyce praw człowieka. W 2001 r. otrzymała w Norwegii nagrodę Rafto za konsekwentną wieloletnią walkę w obronie praw człowieka i demokracji w Iranie. Angażowała się w wiele procesów politycznych - m.in. reprezentowała w sądach irańskich rodziny intelektualistów i pisarzy zamordowanych w latach dokonywanej przez teokratyczne władze Iranu czystki (1999-2000), wymierzonej w opozycję. Uczestniczyła też w działaniach mających zmusić władze do wyjaśnienia okoliczności ataku na studentów, protestujących na jej macierzystej uczelni w 1999 r. Zginęło wówczas wielu młodych Irańczyków. Jest muzułmanką, co często zresztą podkreśla. Prezentuje islam z ludzką twarzą i ma doskonałe kontakty zarówno z osobami o zdecydowanie świeckich, jak i religijnych poglądach.

Absolwentka uniwersytetu w Teheranie

Pokojowa Nagroda Nobla