Służbę w radzieckiej armii odbył na Dalekim Wschodzie. Na Białoruś wrócił w 1987 r. W latach 1987-1991 był szefem łączności grodzieńskiej jednostki Wojsk Ochrony Pogranicza. W latach 1988-1990 był prezesem Polskiego Kulturalno-Oświatowego Stowarzyszenia im. Adama Mickiewicza. Na początku lat dziewięćdziesiątych XX w. został doradcą do spraw narodowościowych przewodniczącego Rady Najwyższej Republiki Białorusi W latach 1990 - 2000 stał na czele Związku Polaków na Białorusi. Od 1994 r., kiedy do władzy doszedł Aleksander Łukaszenka, działa w opozycji. W1997 r. wraz z przedstawicielami wszystkich liczących się ugrupowań opozycyjnych podpisał się pod Kartą '97, która głosi ideę wolnej i demokratycznej Białorusi.
Działa w białoruskiej Fundacji Wspierania Rozwoju Lokalnego. W 1999 r. organizował protesty w Grodnie i w Mińsku przeciwko likwidacji w białoruskich szkołach klas z językiem polskim, a następnie przeciwko naruszeniom zasad demokracji na Białorusi. Za swą działalność kilkakrotnie aresztowany i karany grzywną.

w 1982 r. Wojskową Akademię Łączności w Leningradzie

W 1972 r ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Łączności w Orle

Napisał książkę pt. "Zwycięstwa i porażki. Odrodzenie polskości na Białorusi w latach 1987-2000".