W 1956 roku wstąpił do Ligi Młodych Narodowego Kongresu Afrykańskiego (ANCYL), w 1959 wydalony ze szkoły za wszczynanie strajków. Po zdelegalizowaniu Narodowego Kongresu Afrykańskiego (ANC) w 1960 roku organizator podziemia w Pretorii. 27 lata swojej młodości spędził na wygnaniu, studiując ekonomię Sussex w Wielkiej Brytanii i przebywając na szkoleniach wojskowych w Moskwie. Po powrocie do RPA od 1989 kierował Ministerstwem Spraw Zagranicznych. Po wyborach w kwietniu 1994 roku mianowany przez Nelsona Mandelę pierwszym wiceprezydentem nowego Rządu Jedności Narodowej. Od 14 czerwca 1999 został prezydentem RPA, zastępując na tym stanowisku Nelsona Mandelę. W 2004 ponownie wybrany na urząd prezydenta RPA.