Pracował w sowchozie, był działaczem Komsomołu. W 1986 r. stanął na czele białoruskich związków zawodowych i pozostał tam do 2001 r. Pełnił funkcję deputowanego ludowego ZSRR, a potem Rady Najwyższej Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej i Republiki Białoruskiej. W 1996 r. po rozwiązaniu parlamentu przez Łukaszenkę nie wszedł do posłusznego prezydentowi Zgromadzenia Narodowego. To on ujawniał m.in. dokumenty świadczące o mordach politycznych na przeciwnikach Łukaszenki. Wyznaczono go na wspólnego kandydata opozycji w wyborach prezydenckich we wrześniu 2001 r. Ten pozbawiony charyzmy polityk wyraźnie przegrał jednak w nich z Aleksandrem Łukaszenką. Obecnie w opozycji.

Jest doktorem ekonomii, ukończył Akademię Nauk Społecznych przy KPZR

Laureat "Złotego Dęba" – najwyższej nagrody Gminy Żarów.