W 1984 r. jako student prawa Uniwersytetu im. Loránda Eötvösa w Budapeszcie wraz z kolegami stworzył pismo Századvég i został jedny, z jego redaktorów. Studia ukończył w 1987 r.

Od 1988 był członkiem programu naukowego dla Europy Środkowo-Wchodniej, finansowanego przez Fundację Sorosa. W latach 1998-1990 dzięki sponsoringowi tej fundacji studiował historię filozofii politycznej w Pembroke College w Oxfordzie.

30 marca 1988 r. jako członek Związku Młodych Demokratów (Fidesz) zyskał popularność dzięki zaangażowaniu po stronie niepodległych i demokratycznych Węgier i wspieraniu przystąpienia tego kraju do sojuszu północno-atlantyckiego.

16 czerwca 1989 r. podczas ceremonii (ponownego) pogrzebu Imre Nagy’ego, wygłosił przemowę, w której domagał się natychmiastowego wycofania z terenów Węgier wszystkich sowieckich oddziałów wojskowych oraz przeprowadzenia wolnych wyborów.

Latem 1989 r. był członkiem delegacji do Opozycyjnego Okrągłego Stołu. Począwszy od pierwszych wolnych wyborów r. jest członkiem parlamentu. W 1990 r. Fidesz zdobył 22 miejsca w 386-osobowym parlamencie. W maju Orban 1993 r. został wybrany przewodniczącym Fideszu. W 1994 r. partia nie zdołała umocnić zdobytego poparcia. Orban zaczął wówczas budować nowy wizerunek partii – jako ugrupowania chrześcijańsko-konserwatywnego, przyciągając tym sposobem zarówno nowych przedsiębiorców, jak i tradycyjną prawicę.

W 1992 r. na kongresie Międzynarodówki Liberalnej w Mainz został wybrany jej wiceprzewodniczącym, a styczniu 1993 r. członkiem jej kierownictwa.

W 1998 r. Fidesz wygrał wybory parlamentarne, a Orban został premierem centroprawicowej koalicji. Przez cztery lata jego rządów spadło bezrobocie, wzrosły płace i zmalała inflacja. W tym czasie odbudowano też most Marii Walerii łączący Węgry ze Słowacją i postawiono nowy Teatr Narodowy. W 1999 r. Węgry zostały członkiem NATO, a do roku 2002 były gotowe przyłączyć się do strefy euro.

W następnych wyborach Węgrzy opowiedzieli się jednak za socjalistami, obawiając się ambicji Orbana przekształcenia systemu parlamentarnego w prezydencki.

W październiku 2002 r. Orban został wybrany wiceprzewodniczącym Europejskiej Partii Ludowej, a rok później szefem Fidesz – Węgierskiej Partii Obywatelskiej.

W kampanii wyborczej w 2006 r. Orban opowiadał się za silnym państwem i wzmocnieniem jego roli w gospodarce, a także uprzywilejowaniem krajowych przedsiębiorstw. Obiecywał utworzenie 500 tysięcy miejsc pracy i ochronę obywatela. Chciał także zablokować prywatyzację sektora ochrony zdrowia. Mimo to Fidesz zdobył tylko 164 mandaty, o 22 mniej niż socjaliści.

Jest żonaty z Anikó Lévai; mają pięcioro dzieci.

Studiował nauki polityczne na Oksfordzie jako stypendysta Fundacji Sorosa.

Ukończył prawo na Uniwersytecie im. Loránda Eötvösa w Budapeszcie.

Gra w dwóch drużynach piłkarskich. W kwietniu 2002 r. założył Fundację Ferenca Puskasa zajmującą się młodymi piłkarzami.

W listopadzie 2001 r. otrzymał nagrodę im. Franciszka Józefa Straussa ufundowaną przez Hanns Seidel Foundation.

W sierpniu 2001 r. otrzymał nagrodę Vašek and Anna Maria Polak Charity Foundation.

W marcu 2001 r. Amerykański Instytut Przedsiebiorczości i Nowa Inicjatywa Atlantycka wręczyły mu Freediom Award.

W marcu 2004 r. Fundacja Mérite Européen odznaczyła go złotym medalem.