Wojciech Brochwicz zaczynał swój flirt z polityką w latach 80., kiedy wspólnie z Konstantym Miodowiczem działał w krakowskiej opozycji; w stanie wojennym był jednym z założycieli Studenckiego Komitetu Obrony Demokracji (na którego czele stanął Jan Rokita) i działaczem organizacji "Wolność i Pokój", a następnie krakowskiego NZS. Z Krakowa wyjechał w 1985 r., kiedy jako działacz opozycji nie mógł znaleźć pracy. W 1988 roku został radcą prawnym.
Na pracę w MSW namówił go w 1990 r. dawny kolega z opozycji - Bartłomiej Sienkiewicz, a rekomendował ówczesny poseł OKP Jan Rokita, przewodniczący sejmowej Komisji Nadzwyczajnej ds. działalności MSW. Kilkumiesięczna, w założeniu doraźna pomoc w reformowaniu resortu, przeciągnęła się w dziewięcioletnią służbę, w której Brochwicz doszedł do stopnia pułkownika. Zasiadał m.in. jako sekretarz w centralnej komisji weryfikującej oficerów PRL-owskich służb specjalnych (to wówczas zmienił nazwisko, jak twierdził ze względów bezpieczeństwa), był też zastępcą Konstantego Miodowicza, szefa kontrwywiadu UOP. Na przełomie lat 1991-92 znalazł się w grupie oficerów UOP, którzy pojechali do Moskwy w poszukiwaniu materiałów dotyczących pożyczki udzielonej PZPR przez KPZR. W 1992 r. Brochwicz przeszedł do straży granicznej. Pracował też w Narodowym Banku Polskim.
W 1997 r. za kadencji premiera Jerzego Buzka wrócił do MSW jako zastępca szefa resortu. Podlegały mu m.in. Straż Graniczna, straż pożarna, GROM, BOR, sprawy uchodźców i centrum antykryzysowe. Odpowiadał też za przygotowanie ustawodawstwa antyterrorystycznego. Odszedł z ministerstwa po konflikcie z Januszem Pałubickim (AWS), koordynatorem ds. służb specjalnych wokół nieuzasadnionej (jak się okazało) kontroli GROM-u i dymisji jego twórcy i dowódcy gen. Sławomira Petelickiego.
Po dojściu do władzy SLD Brochwicz był członkiem komitetu konsultacyjnego przy szefie ABW Andrzeju Barcikowskim. Premier Marek Belka proponował mu nawet objęcie stanowiska szefa Agencji Wywiadu po odejściu Zbigniewa Siemiątkowskiego, ale odmówił.
Powrócił do działalności prawniczej; został partnerem w firmie Smoktunowicz & Falandysz, a następnie założył własną kancelarię. Zasiada też w radzie nadzorczej Spółki Bioton należącej do imperium Ryszarda Krauzego.
W 2005 r. głośna była sprawa Anny Jaruckiej, asystentki Włodzimierza Cimoszewicza, która zarzuciła mu fałszerstwo w oświadczeniu majątkowym, co m.in. spowodowało, że wycofał się on z kampanii prezydenckiej. To właśnie Brochwicz, wówczas członek Platformy Obywatelskiej skontaktował Jarucką z posłem PO Konstantym Miodowiczem, który nagłośnił sprawę. Pojawiły się wówczas opinie, że była to prowokacja służb specjalnych wymierzona przeciwko Cimoszewiczowi.

Kończył Uniwersytet Jagielloński, Wydział Prawa i Administracji. Jest absolwentem wielu specjalistycznych szkoleń w USA, Wielkiej Brytanii i Francji, m.in. zarządzania w sytuacjach kryzysowych w dziedzinie antyterroryzmu