Po doktoracie na SGGW Wojciech Gąsienica-Byrcyn podjął pracę w Babiogórskim Parku Narodowym (1972-73). Od kwietnia 1973 r. pracował w Tatrzańskim Parku Narodowym, najpierw jako leśniczy do spraw hodowli zwierzyny, od 1975 r. jako leśniczy Obwodu Ochronnego Morskie Oko, a od 1977 r. - Obwodu Ochronnego Hala Gąsienicowa. W tym samym roku ukończył Studium Ochrony Przyrody przy Wyższej Szkole Rolniczej w Krakowie. W latach 1981-82 odbył staż naukowy w USA, m.in. zaznajamiając się z problemami ochrony przyrody w parkach narodowych.
W latach 1988-90 był kustoszem działu przyrody w Muzeum Tatrzańskim.
Od 1990 do 2001 r. pełnił funkcję dyrektora Tatrzańskiego Parku Narodowego.
W 1993 roku uzyskał w Tokio Certyfikat Rządu Japońskiego w zakresie zarządzania terenami chronionymi.
Jest też (od 1969 r.) ochotniczym ratownikiem górskim, a w 1971 r. zdał egzamin na przewodnika tatrzańskiego.
Zyskał rozgłos sprzeciwiając się planom turystyczno-sportowego zagospodarowania Tatr (m.in. w związku z projektem stworzenia tam zimowych obiektów olimpijskich) oraz ograniczeniem praw PTTK (właściciela schronisk turystycznych) i miejscowych górali, do których należy część terenów TPN i jego otuliny. W grudniu 2005 r. głośny był - rozstrzygnięty przez sąd na korzyść Byrcyna - spór o należące do niego tereny stanowiące część trasy narciarskiej na Gubałówce i ustawiony tam przez Polskie Koleje Linowe - jak twierdził Gąsiennica - Byrcyn - nielegalnie rurociąg do naśnieżania trasy.
Gąsienica-Byrcyn, syn poety ludowego Stanisława Gąsienicy-Byrcyna, jest autorem około siedemdziesięciu prac naukowych i popularno-naukowych na temat Tatr, a także pisanych gwarą opowiadań literackich poświęconych życiu Podhalan. Posiada uprawnienia ratownika i przewodnika Tatarzańskiego.

Otrzymał w Tokio certyfikat rządu japońskiego w zakresie zarządzania terenami chronionymi.

Studium Ochrony Przyrody przy WSR w Krakowie

Studia i doktorat na wydziale leśnym w SGGW w Warszawie, staż naukowy w USA

Wybrana bibliografia:

1987 - Kozica, żywy symbol Tatr

1992 - Dostać orełki i inne opowiadania

1999 - Tatrzański Park Narodowy Kozi kierdel. Opowieść przyrodnicza

2003 - Tatry, czyli tajemnica zbójeckiego skarbu (współautor: Jacek Bunsch)

2000 - prestiżowy Tytuł Człowieka Roku Polskiej Ekologii 2000, przyznawany dla autorytetu w dziedzinie ochrony środowiska przyrodniczego w Polsce