W 1989 roku został członkiem Stronnictwa Narodowego. Od 1996 roku do 2001 roku był sekretarzem organizacji oraz kierownikiem Wydziału Organizacyjnego. W 1993 roku wstąpił do Młodzieży Wszechpolskiej. Dwa lata później został sekretarzem Rady Naczelnej MW, a w 1999 roku kierownikiem Wydziału Organizacyjnego.

Jest współzałożycielem Ligi Polskich Rodzin. Od 2001 roku był członkiem Zarządu Głównego i skarbnikiem partii. Od 2003 roku jest prezesem Zarządu Mazowieckiego LPR.

Od 2002 roku do 2004 roku Wierzejski był radnym Sejmiku Mazowieckiego, przewodniczącym Sejmikowego Klubu Radnych LPR oraz wicemarszałkiem Województwa Mazowieckiego.

W 2004 zdobył mandat poselski w wyborach do Parlamentu Europejskiego. W Parlamencie był członkiem Komisji Konstytucyjnej PE oraz członkiem zastępcą Komisji Edukacji i Kultury.

W 2005 roku w wyborach do Sejmu uzyskał 4932 głosy i zdobył mandat poselski. Został wówczas także wiceprezesem LPR. Obok Romana Giertycha jest najbardziej rozpoznawanym politykiem partii.

Wierzejski jest znanym przeciwnikiem homoseksualizmu. Na swojej stronie internetowej zamieścił "listę gejów i lesbijek"; odmówił podania ręki "ze względów higienicznych" Szymonowi Niemcowi, działaczowi środowisk gejowskich; na drzwiach swojego biura powiesił kartkę z napisem "Homoseksualistom i dziennikarzom "Gazety Wyborczej" wstęp wzbroniony"; protestował także przeciw zorganizowaniu Parady Równości. Jest także zwolennikiem kary śmierci i całkowitego zakazu aborcji.

W listopadzie 2006 roku wystartował w wyborach na prezydenta stolicy. Zdobył w nich zaledwie 0,35 proc. głosów, przegrywając nawet z Waldemarem Frydrychem reprezentującym KWW Gamonie i Krasnoludki. Również w wyborach parlamentarnych w 2007 roku nie udało mu się zakwalifikować do Sejmu.

Jest absolwentem Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Studiował także prawo na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i zarządzanie w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie.