W wieku 10 lat wyjechał do Kanady, ponieważ jego ojciec został tam skierowany na placówkę dyplomatyczną. W 1958 r. otrzymał obywatelstwo amerykańskie. Był twórcą powołanego na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku Instytutu Badań nad Przemianami Międzynarodowymi. W latach 1960-1989 wykładał na uniwersytetach amerykańskich oraz należał do Centrum Studiów Strategicznych i Międzynarodowych w Waszyngtonie. W latach 1977-1981 był doradcą do spraw bezpieczeństwa prezydenta USA Cartera. W tym czasie wywierał znaczący wpływ na amerykańską politykę zagraniczną. Postulował zaangażowanie USA w popieranie antysowieckiej partyzantki w Afganistanie i antykomunistycznego ruchu "Solidarności" w Polsce. Jego postawa miała decydujący wpływ na rozwiązanie kryzysu polskiego na początku grudnia 1980 r. (USA udaremniło wówczas inwazję sił sowieckich i Układu Warszawskiego na Polskę). Niepowodzeniem zakończyła się natomiast jego polityka wobec Iranu, w tym próba odbicia zakładników przetrzymywanych przez tamtejszych rewolucjonistów w ambasadzie USA w Teheranie. W 1998 roku udzielił kontrowersyjnego wywiadu dla francuskiego pisma "Le Nouvel Observateur". Zbagatelizował w nim zagrożenie wynikające z fundamentalizmu islamskiego.

Zbigniew Brzeziński jest zwolennikiem budowy w Polsce elementów tzw. tarczy antyrakietowej czyli bazy antyrakiet stwierdzając, że:"umieszczenie amerykańskiej tarczy w Polsce wzmacnia jej sojusz z USA". W sierpniu 2008 r. oficjalnie poparł Baracka Obamę w staraniach o prezydenturę.

Publikacje:

"Totalitarian Dictatorship and Autocracy" (1956)
" Ideology and Power in Soviet Politics" (1962)
"Plan gry" (1986)
"Grand Failure: The Birth and Death of Communism in the Twentieth Century "("Wielkie bankructwo. Narodziny i śmierć komunizmu w XX w.") (1990)
"The Grand Chessboard. American Primacy and Its Geostrategic Imperatives" ("Wielka Szachownica") (1997)
"Second Chance. Three Presidents and the Crisis of American Superpower" (współautor, 2007)
America and the World: Conversations on the Future of American Foreign Policy (2008)

Jest doktorem nauk politycznych na Uniwersytecie Harvarda

Studiował nauki polityczne i ekonomię na uniwersytecie McGill w Montrealu

Doktor honoris causa Katolickiego Uniwersytetu w Dublinie, Uniwersytetu w Wilnie (15 października 2003), a także polskich uczelni: Uniwersytetu Jagiellońskiego (16 czerwca 2000 uhonorowano go m.in. za zasługi dla zapobieżenia interwencji rosyjskiej w Polsce w latach 1980-1981 oraz zabiegi na rzecz przyjęcia naszego kraju do NATO), Uniwersytetu Warszawskiego (2 maja 1991), Akademii Obrony Narodowej (15 marca 2002) oraz Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

W 1981 został odznaczony amerykańskim Medalem Wolności, w 1995 - Orderem Orła Białego, w 1996 - Orderem za Zasługi dla Ukrainy I klasy, w 1998 - czeskim Orderem Masaryka I klasy.