W latach 1972-1981 członek PZPR. W 1981 należał do NSZZ "Solidarność".
Po 1989 był nieformalnym doradcą kilku posłów wywodzących się z solidarnościowej opozycji. Od 1991 do 1996 doradzał ministrom edukacji narodowej. W latach 1992-1993 był doradcą premier Hanny Suchockiej, odpowiadał m. in. za ustawę o świadku koronnym. Ekspert komisji sejmowych. Został zaproszony do Rady Programowej Platformy Obywatelskiej przez Andrzeja Olechowskiego. W 2007 został sygnatariuszem Ruchu na rzecz Demokracji, na którego czele stanął Aleksander Kwaśniewski. Był członkiem Komitetu Honorowego Platformy Obywatelskiej w wyborach w 2007. Obecnie bezpartyjny.
W okresie rządów PiS był krytyczny wobec działalności ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry oraz CBA. W maju 2007 wraz z Andrzejem Zollem w tygodniku "Newsweek Polska" oskarżył bliskiego współpracownika Zbigniewa Ziobry prof. Władysława Mąciora o przekazywanie w latach 80. XX wieku cennych informacji Służbie Bezpieczeństwa. Sam zainteresowany zaprzeczył oskarżeniom.
16 listopada został powołany na stanowisko ministra sprawiedliwości w koalicyjnym gabinecie Donalda Tuska. Złozył dymisję 20 stycznia 2009 r. po samobójstwie Roberta Pazika, trzeciego skazanego (na dożywocie) za zabójstwo Krzysztofa Olewnika.
Członek Krakowskiego Towarzystwa Przemysłowego. Współzałożyciel Pierwszego Polsko-Amerykańskiego Banku w Krakowie.

Praktyka adwokacka:

W 1975 złożył egzamin sędziowski. Od 1995 wykonuje czynnie zawód adwokata. Obrońca, m. in. w dwóch procesach Andrzeja Modrzejewskiego, byłego prezesa PKN Orlen. Reprezentował także Donalda Tuska i Hannę Gronkiewicz-Waltz w procesie o zniesławienie z powództwa byłych działaczy PO związanych z Pawłem Piskorskim. Napisał również analizę dowodzącą, że nie można postawić Ryszardowi Krauze zarzutów karnych. Był ponadto obrońcą poszukiwanego listem gończym i zatrzymanego w Niemczech Henryka Stokłosy.

Wraz z trzema kolegami po fachu założył w Krakowie kancelarię adwokacką SPCG.

W 1972 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Z Wydziałem Prawa i Administracji UJ związany jest jako pracownik naukowy. W 1979 obronił tam pracę doktorską (za którą w 1980 zdobył II nagrodę w konkursie redakcji Państwa i Prawa. Rozprawę habilitacyjną obronił w 1991.